RadioPitsiriki.gr

Vivere la vita (Ζώντας τη ζωή)

Ένα τραγούδι του Alessandro Mannarino

Το τραγούδι είναι Ιταλικό… μιλά ένα παιδί σε έναν νεαρό…
 
Ακόμα και αν δεν γνωρίζετε τη γλώσσα, ακούστε το και διαβάστε τους στίχους… αξίζει… πιστέψτε με!!!

Ζώντας τη ζωή

Το να ζει κανείς είναι πραγματικά μεγάλο πράγμα.
Όλος ο κόσμος βρίσκεται μεταξύ της κούνιας και του λάκκου.
Άρχισες από ένα μικρό λιμάνι.
Όπου η δίψα ήταν μεγάλη και το μπουκάλι μικρό.
Και τώρα ζεις.
Επειδή δεν έχεις τίποτα καλύτερο να κάνεις.
Μέχρι να πεθάνεις.
Η ζωή είναι η μεγαλύτερη μέθη.
Ενώ πίνεις γύρω σου όλα γυρίζουν.
Και συναντάς ένα κάρο ανθρώπους.
Μα όταν θα περάσει δεν θα θυμάσαι τίποτα πια.
Αλλά μην φοβάσαι, κάποιος άλλος θα σε θυμάται.
Όμως η ερώτηση είναι… Γιατί;
Γιατί έχει κάτι που του έκανες δώρο.
Ή αλλιώς έχεις ένα χρέος.. και δεν το ξεχρέωσες.
Δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο από το ταλέντο που πάει χαμένο.
Δεν υπάρχει τίποτα πιο θλιβερό από έναν πατέρα που δεν αγαπούσε…
Ζώντας τη ζωή είναι σαν να παίζεις «γύρω-γύρω όλοι».
Υπάρχει η στιγμή που στέκεσαι όρθιος και υπάρχει και εκείνη που πέφτεις κάτω.
 Κι έτσι θα φοβάσαι, γιατί εκείνη τη νύχτα δεν ήσουν έτοιμος.
Το πρωί θα σταθείς ξανά στα πόδια σου.
 Και θα είσαι ο πιο δυνατός άνθρωπος στον κόσμο.
Εκείνη βαφόταν έντονα για να κρύβει τον πόνο.
Εκείνος έβαζε τα δάχτυλα στο λαιμό του για να δει αν στα αλήθεια είχε καρδιά.
Τότε αυτό που δεν έκανε η κοινωνία το έκανε η αγάπη.
Δες τους τώρα πως περπατούν ανάλαφροι χωρίς επίθετο.
 
Μπορείς να αλλάξεις πουκάμισο αν το θες.
Κι αν έχεις πίστη μπορείς να αλλάξεις παπούτσια.
Κι αν έχεις καινούρια παπούτσια, μπορείς να αλλάξεις δρόμο.
Και αλλάζοντας δρόμο μπορείς να αλλάξεις ιδέες.
Και με τι ιδέες μπορείς να αλλάξεις τον κόσμο.
Όμως ο κόσμος δεν αλλάζει συχνά.
Οπότε η αληθινή σου επανάσταση θα είναι να αλλάξεις τον εαυτό σου.
Nα ‘σαι στη μικρή βαρκούλα σου φτιαγμένη από εφημερίδα, καθώς παλεύεις με τα κύματα της ραδιοτηλεόρασης.
Να ‘σαι στην εθνική οδό, όπου δίνεις μια γερή γροθιά σε έναν εκμεταλλευτή.
Να ‘σαι στο στούντιο που μένεις… όπου γράφεις ένα τραγούδι.
Να ‘σαι σε μάχη στην έρημο που είσαι έτοιμος να παρατήσεις.
Και τώρα.. Να ‘σαι πάνω στο κρεβάτι που δεν θες να σηκωθείς ποτέ ξανά.
Και κατηγορείς κυβερνήσεις και τη γενική κρίση.
 
 
Να σου πω κάτι ως παιδί;

Βγες απ’ το σπίτι!
Γέλα!
 Ανάπνευσε δυνατά!
Είσαι ζωντανός… ηλίθιε…