RadioPitsiriki.gr

Η Σκουληκαντέρα με τη γλυκιά φωνή

Συγγραφέας: Δήμητρα Μουλαρά


Εικονογράφος: Ειρήνη Θάνου

Το γλυκόλαλο τραγούδι της μικρής σκουληκαντέρας την σώζει από το αδηφάγο ράμφος του χελιδονιού…
 
Πόση δύναμη έχουν οι νότες!
 
Γίνεται να υπάρξει φιλία ανάμεσα σ΄ ένα χελιδόνι και σε μια σκουληκαντέρα; Κυνηγός και θήραμα!
 
Μάλλον αδύνατο… Ίσως όμως και όχι…
 
Ταξιδεύοντας στις σελίδες του παραμυθιού θα δρέψουμε τους καρπούς της ανιδιοτελούς αγάπης και της αγνής φιλίας!
 
Ένα παραμύθι που τονίζει την ανάγκη της αυτοπεποίθησης και τη σπουδαιότητα μιας αγνής φιλίας…

Μια αφήγηση "περίληψη" του βιβλίου της μικρής σκουληκαντέρας...

Αναπαραγωγή Βίντεο
Όλος ο κόσμος πιστεύει ότι η συγγραφή παραμυθιών είναι κάτι εύκολο. “Πόσο δύσκολο μπορεί να είναι το να γράψεις για μάγισσες, ιππότες και φανταστικούς ήρωες”. Στην πραγματικότητα όμως δεν είναι καθόλου έτσι τα πράγματα.
 
Εάν ζητήσουμε από ένα παιδί να γράψει μια φανταστική ιστορία, θα μας εκπλήξει με το αποτέλεσμα γιατί η παιδική του ηλικία του επιτρέπει να ζει σε φανταστικούς κόσμους. Για έναν ενήλικα όμως που προσπαθεί να γράψει μια παιδική ιστορία, επιβάλλεται να “επιστρέψει” και να “ζήσει” στα παιδικά του χρόνια. Να θυμηθεί τα καλοκαίρια όπου μετρούσε τα παγωτά, τη πρώτη φορά που έπεσε από το ποδήλατο και την πρώτη δασκάλα στο νηπιαγωγείο. Κι αυτή την επιστροφή στο δικό του παρελθόν πρέπει να την προσαρμόσει στην σημερινή εποχή. Την τότε εποχή που η μόνη οθόνη ήταν αυτή της ασπρόμαυρης τηλεόρασης, στην σημερινή εποχή όπου ακόμη κι η ηλεκτρική κουζίνα έχει οθόνη αφής.
 
Όταν λοιπόν ξεκίνησα να γράφω τη σκουληκαντέρα βρέθηκα μαζί της στον αμπελώνα, χαιρέτησα τον Γκούνερ και φυσικά ήμουν από τους πρώτους που χειροκρότησα το τραγούδι της στη συναυλία. Σίγουρα δεν είναι εύκολο για έναν ενήλικα, που λειτουργεί βάση λογικής, να επισκέπτεται μαγικούς τόπους, αλλά όταν το κάνει, είναι υπέροχο. Τα παραμύθια μού δίνουν την δύναμη να ξεφύγω από το αληθινό, να φτιάξω την δική μου πραγματικότητα, να κάνω τα αδύνατα δυνατά. Δεν υπάρχουν όρια, ούτε σωστό και λάθος. Η σκουληκαντέρα θα μπορούσε να είναι ένα κομμάτι της δικής μου ζωής.
 
Από μικρή μού άρεσε να γράφω. Ξεκίνησα από ένα ημερολόγιο που μού είχε κάνει δώρο η αδερφή μου κι από τότε δεν σταμάτησα ποτέ. Στο σχολείο μισούσα τις εκθέσεις γιατί έπρεπε να γράψω για συγκεκριμένο θέμα, με συγκεκριμένο λεξιλόγιο κι αριθμό σελίδων. Το γεγονός ότι έπρεπε να βάζω σε καλούπια τις σκέψεις μου, ήταν κάτι που δεν μου άρεσε καθόλου. Έτσι συνέχισα απλώς να κρατάω ημερολόγιο το οποίο κι αυτό άρχισε να μην είναι τόσο πολύ συχνό.
 
Όταν έγινα μητέρα θυμήθηκα την παλιά μου αγάπη, κι έτσι με αφορμή τον γιο μου, έγραψα το πρώτο βιβλίο με τίτλο “Το τσαντάκι της αλφαβήτας”.
 
Η σκουληκαντέρα προέκυψε όταν στην ζωή μου εμφανίστηκαν μερικοί Γκούνερ και μου είπαν καλά λόγια για τα γραπτά μου. Οι δικοί μου Γκούνερ, διαβάζουν πρώτοι τα κείμενά μου και πάντα περιμένω με χαρά τα σχόλιά τους. Στηρίζουν τις σκέψεις μου, είναι πάντα στο πλευρό μου και τους ευχαριστώ θερμά.
 
Διαβάζοντας το παραμύθι μου “Η σκουληκαντέρα με τη γλυκιά φωνή” οι μεγάλοι ίσως ανακαλύψουν τον δικό τους αγαπημένο Γκούνερ και τα παιδιά θα τον βρουν ανάμεσα στους φίλους τους.
 
Καλή μελωδική ανάγνωση λοιπόν….”
Άλλο βιβλίο της συγγραφέως με αγάπη καμωμένο... για το δικό της παιδί πρώτα...

Εαν επιθυμείτε να μάθετε περισσότερα για τη σκουληκαντέρα και για να παραγγείλετε το ξεχωριστό αυτό βιβλίο, πατήστε στο σύνδεσμο παρακάτω 

Ή στείλτε μήνυμα στη συγγραφέα στο

  dimitra_moulara@yahoo.gr

Καλή ανάγνωση...