RadioPitsiriki.gr

Της Ιωάννας Τσάκωνα (Ψυχολόγος Msc – Yγειονομικός  Αξιωματικός ΕΛ.ΑΣ.)

Η φυσική σοφία των δέντρων...

 

 

ΙΩΑΝΝΑ ΤΣΑΚΩΝΑ

(Ψυχολόγος Msc –  Yγειονομικός  Αξιωματικός ΕΛ.ΑΣ.)

Ανέκαθεν οι άνθρωποι τιμούσαν τα δέντρα γιατί τους έκανε εντύπωση αυτή η φυσική και συνάμα αδιατίμητη σοφία τους. Και για μας, εν έτη 2020, νομίζω, τα δέντρα μπορεί να είναι ιδιαιτέρως εμπνευστικά, στο εδώ και το τώρα, ειδικά όταν το ζητούμενο είναι να νιώσουμε ζωντανοί και δυνατοί ταυτόχρονα.

Το δέντρο, καταρχάς, συνδέεται με τον πρώτο άνθρωπο και την πτώση του από την παραδεισιακή κατάσταση. Από τις πρώτες ζωγραφιές των παιδικών μας χρόνων το δέντρο είχε την τιμητική του. Όταν ερχόταν η ώρα των παραμυθιών, πάλι, τα δέντρα δέσποζαν και βοηθούσαν, με έναν μαγικό τρόπο, στη δημιουργία όμορφων «ταξιδιών ψυχής» και μας έδειχναν τη βασιλική οδό προς το ασυνείδητο… που σύμφωνα με τον Freud αυτή η οδός ήταν τα όνειρα. Όταν θέλουμε να χαλαρώσουμε, ως ενήλικες πια, επιλέγουμε, συχνά, να το κάνουμε αυτό στον ίσκιο ενός δέντρου, όποτε μας δίνεται η ευκαιρία ή με τη φαντασία μας, «μεταφερόμαστε» σε ένα δασάκι ή σε κάποιο πάρκο, όπου το πράσινο χρώμα και πάλι, κυριαρχεί. Τυχαία όλα αυτά; Δε νομίζω…

Όλοι μας, ενδεχομένως, κάποια στιγμή, άλλοι περισσότερο άλλοι λιγότερο νιώσαμε την ανάγκη να πλησιάσουμε κάποιο δέντρο και να «μιλήσουμε» μαζί του… Τα φύλλα του παράγουν, γεννούν ιδιόμορφους ήχους, σα να θέλουν κάτι να μας πουν. Το δέντρο, άλλωστε, συμβολίζει την πιο βαθιά και υποσυνείδητη πλευρά της προσωπικότητάς μας, είτε το γνωρίζουμε αυτό είτε όχι. Το δέντρο συνιστά ένα πανανθρώπινο σύμβολο που απαντά σε όλες τις μυθολογίες, τις θρησκείες και τους πολιτισμούς και πολύ συχνά, μας δείχνει ποιο είναι το θέμα στη ζωή ή ποιο θα έπρεπε ή θα ήταν καλό,  να είναι…

Ποιο είναι, λοιπόν, το θέμα στη ζωή, το οποίο μας δείχνει το δέντρο; Καταρχήν, να έχουμε μια βάση σταθερή, να έχουμε ρίζες από τις οποίες τρεφόμαστε, να αναπτύξουμε ένα προσωπικό και ιδιαίτερο προφίλ και να επιδιώκουμε να βγούμε στο φως…Τι άλλο μας λέει το δέντρο με την σοφία του; Μας λέει πως είμαστε ικανοί να  τα βγάζουμε πέρα τόσο με τον καλό όσο και με τον κακό καιρό, να ανθίζουμε και να καρπίζουμε, να ξέρουμε ποιά είναι η θέση μας, που ανήκουμε και επιπλέον, να έχουμε διάθεση να προσφέρουμε προστασία σε άλλους, σε σημαντικούς άλλους για εμάς. Ακόμα και όταν ο άνεμος ο δυνατός σπάει κάποια κλαδιά του δέντρου, του δικού μας δέντρου, αυτό μπορεί να το αντιμετωπίσει. Μπορεί να βγάλει καινούργια κλαδιά και να θεραπεύσει τα καινούργια σημεία, που θα προκύψουν.

Ως εκ τούτου, το δέντρο έχει τόσες πολλές ομοιότητες με την ανθρώπινη φύση όπως οι ρίζες του, οι εμπειρίες του παρελθόντος, τα ακλόνητα θεμέλια που το κρατούν ζωντανό στη μάχη της επιβίωσης, οι «χυμοί» που ρέουν στον κορμό του και στα κλαδιά του (όπως ακριβώς ρέει το αίμα στον άνθρωπο), ώστε να αναπτυχθούν εν συνεχεία οι νέοι «βλαστοί». Όλα αυτά παραπέμπουν στην σύνθεση, την ενότητα, την ολότητα, στην εξισορρόπηση όλων όσων είναι το «δέντρο» και όλων όσων είμαστε «εμείς», ο καθένας χωριστά. Με άλλα λόγια, το δέντρο συμβολίζει τον εαυτό μας σε διαδικασία ανάπτυξης.

Για όλους τους παραπάνω λόγους και για ακόμα περισσότερους, τα σέβομαι και τα αγαπώ είτε επειδή ζουν σε οικογένειες, σε δάση και άλση είτε επειδή στέκονται, υπερήφανα και αγέρωχα, μόνα τους, όπως στέκονται και οι μοναχικοί άνθρωποι, τους οποίους τιμώ και σέβομαι, εξίσου, απεριόριστα. Παλεύουν και αυτά, όπως όλοι μας, να εκπληρώσουν τις ανάγκες τους, σύμφωνα με τους δικούς τους «νόμους», προσπαθούν, αδιάκοπα, να εκπροσωπήσουν τον εαυτό τους και μόνο…

Ας αναρωτηθούμε, λοιπόν, ο καθένας με το δικό του χρόνο και ρυθμό, πως θα σχεδιάζαμε το δικό μας δέντρο. Εγώ το έχω ήδη κατασκευάσει! Εδώ και χρόνια… Ας κάνουμε μια άσκηση φαντασίας! Τι έχουμε να χάσουμε άλλωστε; Εσύ, τι είδους δέντρο έχεις διαλέξει; Είναι δέντρο με φύλλα ή όχι; Βρίσκεται μόνο του ή σε κάποιον οπωρώνα ή σε κάποιο δασάκι ή στη μέση ενός μεγάλου δάσους ή και μιας ζούγκλας ακόμα; Πως μυρίζει εκεί πέρα;  Τι ήχους μπορείς να ακούσεις εκεί πέρα και πως είναι το φως στη θέση του δέντρου; Έχει πολλές ρίζες; Είναι ένα δέντρο χωρίς ρίζες; Ένα δέντρο με καρπούς; Με άνθη; Χωρίς καρπούς; Με χοντρό ή λεπτό κορμό; Ελιά; Αμυγδαλιά; Βελανιδιά; Τι ακριβώς; Πόσο χρονών είναι; Τι σχήμα έχει πάρει; Είναι άνοιξη; Καλοκαίρι; Φθινόπωρο; Χειμώνας; Πριν το αποχαιρετήσεις, νιώσε το φως όπου αντλείς δύναμη μέσα από τη διαδικασία της φωτοσύνθεσης ώστε να συνεχίζεις να μεγαλώνεις και στην συνέχεια, πες αντίο στο δέντρο και ίσως θελήσεις να του πεις και κάτι αποχαιρετώντας το!

Αντί επιλόγου, ας μη λησμονούμε πως τα δέντρα, όποια και αν είναι αυτά, καρποφορούν και ανθίζουν επειδή αυτή ακριβώς είναι η φύση τους και όχι επειδή τα θαυμάζουν οι άνθρωποι… Έτσι ακριβώς συμβαίνει και με τη δική μας φύση… Έχει φως και λάμψη ανεξάρτητα από τις κακοκαιρίες και τις καταιγίδες, όπου από καιρό σε καιρό μας αναταράζουν. Ας ακολουθήσουμε, λοιπόν, ελεύθερα και αβίαστα, τη μοναδική μας φύση!

 

ΙΩΑΝΝΑ ΤΣΑΚΩΝΑ (Ψυχολόγος Msc –  Yγειονομικός  Αξιωματικός ΕΛ.ΑΣ.)