RadioPitsiriki.gr

ΜΗΝ ΣΤΟΧΟΠΟΙΕΙΤΕ ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ...

ΕΛΠΙ-ΖΩ

Ομάδα κατά οποιασδήποτε μορφής κακοποίηση (παιδιών, γυναικών και αντρών από δήθεν δυνατούς)

Η γυναίκα είναι αυτή που δέχεται πάντα την «κόκκινη κάρτα!» Από καταβολής κόσμου δεν ήταν ποτέ εύκολο το να είσαι γυναίκα. Ίσα ίσα θα έλεγα. Με μόνη εξαίρεση την παλαιολιθική εποχή όπου ήκμασε ο θεσμός της μητριαρχίας και η γυναίκα είχε το κύριο λόγο σε όλα. Ήταν η μόνη εποχή που μπορεί να μην είχε ανακαλυφθεί ο προφορικός ή ο γραπτός λόγος, ίσως ούτε καν ο τροχός, όμως η γυναίκα είχε τον σεβασμό και την εκτίμηση που άξιζε. Κατείχε κυρίαρχη θέση τόσο στην κοινωνία όσο και στην οικογένεια, έχοντας τον κύριο λόγο στην αγωγή και την ανατροφή των παιδιών. Τα παιδιά είχαν κοντά τους και τους δύο γονείς και ο καθένας είχε τον ρόλο του.

 

Κομβικό σημείο της αλλαγής από το μητριαρχικό καθεστώς στην πατριαρχεία;

Για τους γνώστες λέγεται ότι ήταν η ανακάλυψη του αρότρου. Ναι όσο και να σας φαίνεται περίεργο η ανακάλυψη αυτή έφερε τα πάνω κάτω και άλλαξε όλα τα δεδομένα των μετέπειτα εποχών. Γιατί; Μα πολύ απλά όλα πλέον έγιναν θέμα μυϊκής δύναμης. Η γυναίκα λόγω σωματικής διάπλασης δεν μπορεί να χειριστεί ένα αντικείμενο που απαιτεί καθαρά μυϊκή δύναμη. Έτσι συνδυάστηκε η εξουσία, η ισχύς, και η ηγεσία με την μυϊκή δύναμη και με αυτό τον τρόπο πέρασε στα χέρια του άντρα.

 

Και κάπου σε αυτό το σημείο γίνεται όχι μόνο δύσκολο αλλά και τραγικό ανάλογα την εποχή, αλλά και της κοινωνίας που γεννιέσαι και μεγαλώνεις, το να είσαι γυναίκα.
 
Στα μετέπειτα χρόνια (με μόνο φωτεινό παράδειγμα την Αρχαία Σπάρτη) η γυναίκα κακοποιήθηκε όσο τίποτα άλλο.

 

• Σωματικά
• Ψυχικά
• Πνευματικά

 

Λιθοβολήθηκε, χλευάστηκε, κάηκε στην πυρά, δεν είχε τον έλεγχο του σώματός της, του μυαλού της, της περιουσίας της. Σε κάποιες εποχές δεν είχε καν περιουσία γιατί πέρναγε από τον πατέρα στον άντρα. Δεν είχε γνώμη, δεν μπορούσε να ψηφίσει. Δεν έβγαινε από το σπίτι χωρίς συνοδεία. Δεν, δεν, δεν…
 

Και φθάνουμε στον 21ο αιώνα και εν έτη 2021!

Αν με ρωτούσατε, «τι άλλαξε από τότε;» «Όχι πολλά, δυστυχώς.» Ακόμα και τώρα δεν αμείβεται ισόποσα με έναν άντρα, έχοντας ακριβώς τις ίδιες σπουδές και την ίδια θέση στην ίδια εταιρεία.
Ενώ δουλεύει, έχει την μέριμνα του σπιτιού, την ανατροφή των παιδιών, τη φροντίδα του άντρα, χωρίς τις περισσότερες φορές να έχει καμία βοήθεια. Καλείται ουκ ολίγες φορές να διαλέξει μεταξύ καριέρας και οικογένειας. Τα χρόνια (οι μήνες πια) στο στρατό μετράνε υπέρ του άντρα, αντίθετα οι μήνες εγκυμοσύνης μιας γυναίκας μετράνε εις βάρος της σε όλα τα επίπεδα του εργασιακού χώρου. Ένας άντρας με πολλές γυναίκες είναι απλά «μάγκας.» Μια γυναίκα με πολλούς άντρες χαρακτηρίζεται εύκολα «εύκολη.» Μια γυναίκα που βγαίνει μόνη της να πιει ένα ποτό, απλά τα «θέλει», ένας άντρας πάλι, είναι «φυσιολογικός.»
 

Μια γυναίκα πρέπει να προσέχει…

• Τι φοράει!
• Πως βάφεται!
• Πως μιλάει!
• Δεν μπορεί να βρίζει γιατί δεν είναι πρέπον!
• Δεν μπορεί να φλερτάρει γιατί «τα θέλει!»
Μεγαλώνει με τα μη, τα όχι, τα δεν!
Δεν κάνει αυτό, είσαι γυναίκα. Μη μιλάς έτσι, είσαι κοριτσάκι. Και κάπως έτσι κυλάνε οι μέρες, οι μήνες, τα χρόνια. Και έρχεται κάποια στιγμή που η ίδια η γυναίκα υποφέρει…
Υποφέρει στα χέρια του δυνάστη πατέρα της. Υποφέρει στα χέρια του σατράπη άντρα της. Έρχεται κάποια στιγμή που μια γυναίκα που βγήκε μόνη της για ένα ποτό, φορώντας το μίνι της και το κόκκινο κραγιόν της, βιάζεται. Έρχεται κάποια στιγμή που μια γυναίκα με πολλές σχέσεις στο παρελθόν της ακούει από τους γύρω της ότι είναι «εύκολη.»

 

Ξέρετε ποιος είναι ο κοινός παρονομαστής σε όλες αυτές τις γυναίκες; Ο φόβος. Ο φόβος για το τι θα πουν οι γύρω τους αν μιλήσουν. Ο φόβος για το πως θα τις χαρακτηρίσει το  περιβάλλον τους αν τολμήσουν να πουν την ιστορία τους. Ο ενδόμυχος φόβος μήπως έκαναν κάτι λάθος. Μήπως είπαν κάτι λάθος, μήπως φόρεσαν κάτι λάθος. Ο φόβος ότι αυτές φταίνε για όλα αυτά που βιώνουν. Ο φόβος για το τι θα γίνει μετά. Και έτσι σιωπούν. Έτσι δε μιλάνε. Έτσι συνεχίζουν και υπομένουν. Μέχρι; Μέχρι που θα βάλουν τέλος στην ζωή τους. Και θες να μάθεις κάτι; Για αυτό δεν ευθύνεται ο φόβος. Για αυτό ευθύνεσαι εσύ. Ναι εσύ;  Νευρίασες; Ετοιμάσου να νευριάσεις και άλλο γιατί τώρα έρχεται το καλύτερο…
 
 

Εσύ ευθύνεσαι, είτε είσαι άντρας, είτε ακόμα χειρότερα, είσαι γυναίκα, δήθεν υποστηρίκτρια της ηθικής. Εσύ που χρησιμοποιείς εκφράσεις του τύπου: 

• «Κάτι θα έκανες και τον νευρίασες τον άντρα σου.»
• «Είσαι γυναίκα, δώσε τόπο στην οργή.»
• «Ε τι να κάνουμε, άντρας είναι.»
• «Μα καλά και εσύ πάλι τι ήθελες και φόρεσες μίνι;»
• «Άμα βγήκες μόνη για πότο τι περίμενες;»
• «Τα ήθελες με αυτή τη συμπεριφορά.»

 

Εκφράσεις που μόνο απόγνωση μπορούν να φέρουν σε μία γυναίκα που πρέπει να μαζέψει τα κομμάτια της μετά από μία τόσο τραγική εμπειρία. Εκφράσεις, που δυστυχώς τις ακούω και τις διαβάζω και από γυναίκες. Νομίζω ότι αυτό με θυμώνει ακόμα πιο πολύ. Αντί να στοχοποιείς τον θύτη, στοχοποιείς με πολύ ευκολία το θύμα. Το θύμα φταίει γιατί πολύ απλά είναι γυναίκα; Εσύ και η κριτική σου, η συμπεριφορά σου, οι απόψεις σου περί ηθικής και ανηθικότητας είναι αυτές που κάνουν το μεγαλύτερο ποσοστό των γυναικών να σπάνε την σιωπή τους μετά από χρόνια, όπως η «δική μας» Σοφία Μπεκατώρου, ή ακόμα χειρότερα να μην μιλήσουν ποτέ.  Εσύ και οι απόψεις σου «κλείνετε» το στόμα τόσων και τόσων γυναικών. Εσύ επιτρέπεις στους θύτες όλων αυτών των γυναικών να είναι ελεύθεροι.
 
Αλλά ξέρεις κάτι; Όλοι αυτοί είναι ελεύθεροι και αύριο θα πλησιάσουν την κόρη σου, την αδελφή σου, τη γυναίκα σου. Όλοι αυτοί είναι ελεύθεροι να στοχοποιήσουν τις γυναίκες που ξέρεις. Να στοχοποιήσουν και εσένα καλή μου, εσένα που με ευκολία είπες «καλά να πάθει με αυτά που φοράει». Ναι εσένα που το μόνο που έκανες είναι να κατηγορήσεις και να ψάξεις να βρεις τι κρύβεται πίσω από την εξομολόγηση μιας γυναίκας που κακοποιήθηκε.
Αν όλες εσείς πιστεύετε ότι έναν θύτη θα τον εμποδίσει το παντελόνι που φοράτε και ότι θα τον προκαλέσει μόνο η φούστα, ίσως βρεθείτε κάτω από μια πολύ δυσάρεστη έκπληξη. Και όλοι εσείς που νομίζετε ότι η κόρη σας, η αδελφή σας, η γυναίκα σας θα μπουν στο απυρόβλητο του θύτη, επειδή δεν φόρεσαν κόκκινο κραγιόν, μπορεί σύντομα να ανακαλύψετε ότι κάνατε ένα τραγικό λάθος.
 

Ας σταματήσει πια ο κανιβαλισμός…

Βοηθήστε όλες αυτές τις γυναίκες που πραγματικά υποφέρουν να μιλήσουν. Δώστε τους βήμα και αφήστε στην άκρη την κακόβουλη κριτική. Για μια και μόνη φορά ελάτε στην θέση τους. Βοηθήστε τες να μιλήσουν. Αύριο μπορεί να χρειαστείτε εσείς τη βοήθειά τους.
Γιατί, και θέλω να με πιστέψετε, ούτε τα ρούχα ούτε το μακιγιάζ οπλίζει το χέρι του θύτη. Το χέρι του θύτη το οπλίζει το ένστικτό του, η «αρρώστια»του και όχι τα ρούχα σας. 

Βοηθήστε να σπάσουμε όλοι μαζί τη σιωπή…

Αφήστε μας να πιστέψουμε ότι τελικά είναι ευτυχία το να είσαι γυναίκα και όχι δυστυχία.


Δείξτε «κόκκινη κάρτα» σε κάθε θύτη!

Όραμά μας;

Μα να δώσουμε οριστικό τέλος στην κακοποίηση, στην κάθε μορφής κακοποίηση.

Σκοπός μας;

Η σωστή ενημέρωση του κόσμου. Τόσο για τις μορφές κακοποίησης όσο και για τις δομές που μπορεί να σε βοηθήσουν. Να βοηθήσουμε το άτομο που βιώνει την κακοποίηση, να φύγει από αυτόν τον εφιάλτη. Να πείσουμε όσους ξέρουν, να μην μένουν αδρανείς, να μην μένουν σιωπηλοί και αμέτοχοι, αλλά να προχωράνε σε καταγγελία.

Οι σωστές κινήσεις που πρέπει να γίνουν ανάλογα σε πια όχθη βρίσκεσαι. Να δώσουμε θάρρος έτσι ώστε να σπάσει η σιωπή. Ξέρουμε ότι είναι δύσκολο, ξέρουμε ότι έχουμε δρόμο μπροστά μας και για να σας προλάβω, ξέρουμε ότι δεν μπορούμε να αλλάξουμε όλον τον κόσμο.

 

Εμάς μας αρκεί να αλλάξουμε έστω και σε λίγα άτομα την ζωή που ζουν, να βγάλουμε από τον εφιάλτη έστω και έναν. Γιατί έτσι είναι σαν να αλλάζουμε όλον τον κόσμο σε αυτό το άτομο και για μας αυτό είναι μία μικρή νίκη.

 

Τον πόλεμο τον κερδίζεις σιγά σιγά, μάχη με την μάχη. Αυτό ακριβώς θέλουμε και προσπαθούμε. Και έχουμε όλα τα στοιχεία που χρειάζονται για να τα καταφέρουμε. Θάρρος, πείσμα, τόλμη, και φωνή. Και ανθρώπους (τα μέλη μας) που πιστεύουν σε μας, πιστεύουν στο όνειρό μας, και μας βοηθούν είτε με την επαγγελματική τους κατάρτιση αφιλοκερδώς (ψυχολόγοι, δικηγόροι, κοινωνικοί λειτουργοί, κ.λ.π) είτε απλά σαν μέλη στηρίζοντάς μας σε όλα όσα κάνουμε.

Όσοι βιώνετε οποιαδήποτε μορφής κακοποίηση, όσοι νομίζετε ότι μπορείτε να κάνετε τη διαφορά, όσοι είστε τόσο αισιόδοξοι όσο και εμείς ότι μπορούμε και πρέπει να τα καταφέρουμε, μπορείτε να ενώσετε την φωνή σας με τη δική μας.


Εμείς θα χαρούμε να σας καλωσορίσουμε στην οικογένειά μας και μαζί να δώσουμε τις δικές μας μάχες, τις δικές σας μάχες.

ΕΛΠΙ-ΖΩ

Ομάδα κατά οποιασδήποτε μορφής κακοποίηση (παιδιών, γυναικών και αντρών από δήθεν δυνατούς)